Szersze informacje
Kościół został zbudowany w roku 1766. Mapa Księstwa Mazowieckiego z roku 1200 ukazuje że osiedle znajdujące się na terenie gdzie obecnie stoi Kościół Świętej Doroty było osiedlem z własnym kościołem parafialnym. Obecny kościół jest trzecim kościołem wybudowanym w tym miejscu.
Świątynia ta na początku była drewniana, konstrukcji zrębowej na podmurówce, zwrócona prezbiterium na południe. W 1832 r. powiększono kościół, dobudowując 4-metrową kruchtę, nad którą wznosi się wieża. Kościół został generalnie wyremontowany w latach 1997 – 2000. Remont polegał na wylaniu fundamentów, uzupełnieniu ubytków w ścianach i ociepleniu wełną mineralną. Wymieniono również całą konstrukcję dachu i stropu. Wieżyczki pokryte zostały miedzianą blachą, na których ustawiono nowe, aluminiowe krzyże, pokryte lakierem. Wewnątrz kościoła zainstalowano ogrzewanie elektryczne i systemy alarmowe przeciwwłamaniowe i przeciwpożarowe.
Kościół wyposażony został w 3 ołtarze późnorenesansowe z początku XVII w. W centrum ołtarza głównego znajduje się płaskorzeźba ukazująca Koronację NMP, obok znajdują się rzeźby św. Wojciecha i św. Stanisława z pocz. XVII w. W zwieńczeniu można zobaczyć 3 gotyckie rzeźby ukazujące Matkę Bożą z Dzieciątkiem, św. Dorotę i św. Barbarę z pocz. XV w. Na bramkach ołtarza znajdują się rzeźby: Matki Bożej i św. Jana z połowy XVI w. W ołtarzach bocznych znajdują się barokowe obrazy św. Anny i św. Walentego. W kościele znajdują się również 8 głosowe organy, zakupione przez ojców bernardynów w 1967 r., obecnie trwają przygotowania do generalnego remontu organów i powiększenia ich o 2 głosy. Dzwon z 1948 r., ozdobiony jest sygnaturką Drogi Krzyżowej. W kościele możemy również zobaczyć późnobarokową ambonkę z końca XVII w., kamienną kropielnicę, 4 barokowe konfesjonały, kamienną chrzcielnicę, oraz krucyfiks z poł. XVI w.
Kościół jest jednym z najstarszych zachowanych zabytków miasta. Od początku 2007 roku kościół jest iluminowany i wieczorami można go podziwiać w pełnej krasie.
|
