Szersze informacje
Kościół wybudowany został zgodnie z projektem K. Wojciechowskiego w latach 1888 – 1897. Świątynia powstała na miejscu najstarszego parafialnego kościoła w Łodzi, stojącego na tym miejscu od początku XV wieku, który to został przeniesiony na ulicę Ogrodową 22.
Podczas II Wojny Kościół służył jako magazyn a w budynku plebanii mieścił się komisariat Policji Kryminalnej Litzmannstadt Getto.
We wnętrzu kościoła znajdziemy bogato zdobione ołtarze, m.in. ołtarz główny, który jest dziełem rzeźbiarza Antoniego Panasiuka. W środkowej części ołtarza znajduje się rzeźba przedstawiająca scenę Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w otoczeniu Apostołów. Nad nimi znajduje się rzeźba ukazująca sceny ukoronowania NMP. Na bocznych skrzydłach tryptyku znajdziemy: płaskorzeźby przedstawiające radosne i chwalebne tajemnice różańca. Po lewej stronie tryptyku znajduje się figura błogosławionego Czesława, po prawej natomiast rzeźba św. Jana Kantego.
Nad tryptykiem znajdują się rzeźby patronów Polski, czyli św. Wojciecha i św. Stanisława Biskupa i Męczennika. Prezbiterium jest oświetlane przez ostrołukowe okna z wykonanymi w 1891 witrażami św. Wojciecha, św. Stanisława Biskupa i Wniebowzięcia NMP. Nad drzwiami prowadzącymi z prezbiterium do zakrystii umieszczona jest płaskorzeźba Chrystusa w Ogrójcu. W kaplicy obok prezbiterium jest ołtarz z gotycką nastawą, w której znajduje się obraz, przeniesiony ze starego kościoła, Matki Boskiej Łódzkiej. Stacje drogi krzyżowej są wykonane w drewnianych płaskorzeźbach. Chór wsparty jest na dwóch filarach, a na nim znajdują się 37-głosowe organy w gotyckiej oprawie, sprowadzone z Wiednia w 1892. Terakotowa posadzka, fundacji fabrykanta Izraela Poznańskiego, wyłożona została w latach 1891-1892.
W krypcie kościoła znajduje się trumna Stanisławy Leszczyńskiej.
|
