Szersze informacje
Kamienica została zbudowana w 1844 roku zgodnie z projektem Ludwika Bethiera i Stanisława Balińskiego. Pierwszym właścicielem był fabrykant Karol Gebhardt W końcu lat czterdziestych XIX wieku kamienica była uważana za najładniejszą przy ulicy Piotrkowskiej.
W roku 1852 właścicielem kamienicy został drukarz Leonard Fessler, który mieszkał w niej przez prawie trzydzieści lat. Około 1880 r. Karol Wilhelm Scheibler odkupił Pałac, aby mógł zamieszkać w nim Karol Scheibler junior, który był spadkobierca fortuny swego ojca. Już po śmierci Karola Wilhelma Scheiblera, w 1891 r. budynek został przebudowany według projektu Hilarego Majewskiego. Nadano mu wówczas formę neorenesansowego pałacu. Kolejne przebudowy przypadały na lata 1894 oraz 1897., kiedy to pałac zyskał obecną, eklektyczną formę. Przebudowa w roku 1894 przyniosła rozbudowanie Pałacu w kierunku południowym dzięki czemu zyskał narożną wieżę nakrytą ostrosłupowym hełmem, obitym cynkową łuską, a zwieńczonym masztem z chorągiewka i datą 1894. Podczas następnej rozbudowy przypadającej na 1897 rok budynek powiększono od strony północnej o parterową dobudówkę, która mieściła salon i ogród zimowy.
Wnętrza pałacu Scheiblerów były bardzo bogato zdobione. Sufity udekorowano sztukaterią i pokryto polichromią, niestety zdobienia te zachowały się do dziś tylko w części pomieszczeń. Główna klatka schodowa z drewnianymi schodami i balustradą tralkową zdobiona była witrażami, które do dnia dzisiejszego również zachowały się w formie szczątkowej. W części pomieszczeń przetrwały piece i kominki.
Obecnie w pałacu mieści się Wydział Organizacji i Zarządzania Politechniki Łódzkiej.
|
