Szersze informacje
Pałac Lubomirskich w Przemyślu powstał z polecenia księcia Hieronima Adama Lubomirskiego w latach 1885 – 1887, na terenie Bakończyc. Projektantem zespołu pałacowo – folwarcznego, którego wnętrze, ze względu na brak środków finansowych nie zostało wykończone, był Maksymilian Nitsche. Projekt obejmował dwukondygnacyjny pałac z około 30 – toma pomieszczeniami, zbudowany na planie prostokąta, wraz z tarasem, basztami, ryzalitami oraz wieżą z glorietą widokową.
Wiodącym stylem w obiekcie jest eklektyzm z elementami neoromańskimi, neogotyckimi jak i neobarokowymi. W otoczeniu parku zlokalizowany był park na obszarze około 7 ha wraz ze stawem i wyspą. W niedalekiej odległości mieścił się folwark oraz browar.
Pożar, jaki wybuchł w czasie I wojny światowej zniszczył dach, a obiekt nigdy nie osiągnął zamierzonej formy.
II wojna światowa wiązała się z zajęciem pałacu najpierw prze wojska radziecki, a później i niemieckie.
Od momentu zakończenia działań wojennych do roku 2001, w pałacu siedzibę swoją miało technikum rolnicze.
W latach 2001 – 2006 część pomieszczeń wykorzystywana była przez Państwową Wyższą Szkołę Zawodową. W kolejnych latach, aż do chwili obecnej w Pałacu Lubomirskich mieści się Państwowa Wyższa Szkoła Wschodnioeuropejska w Przemyślu. Dawny spichlerz pełni funkcję biblioteki, a gros budynków parkowych zajmowana jest przez wydziały uczelni.
Zobacz także
Państwowa Wyższa Szkoła Wschodnioeuropejska w Przemyślu strona główna.
|
