Szersze informacje
Stary Ratusz to klasyczna kamienica kupiecka wybudowana w 1827 roku przez kupca Jacobiego. Budowniczy ten odbudował również cały zachodni kwartyl rynku po pożarze jaki miał miejsce w 1826 roku.
Budynek Starego Ratusza jest murowany z cegły, otynkowany i z dachem dwuspadowym z pokryciem karpiówką. Od ulicy Staromiejskiej widoczny jest naczółek. Do piwnic prowadzi kamienno-ceglany, pseudo-barokowy portal. Ponadto na osi wejścia znajduje się wstawka szachulcowa, zamknięta tympanonem.
W 1847 roku budynek został odkupiony przez władze miejskie i tym samym został on adaptowany na ratusz miejski. Wtedy to dobudowano do niego drewnianą (dębową), oszalowaną deskami i o konstrukcji słupowej wieżę ratuszową z zegarem. Górna kondygnacja wieży została otwarta a cztery strony, a kondygnacje poprzedzielano gzymsami. Bogato profilowany gzyms wieńczący jest silnie wysunięty i oparty na modylionach. Parter na osi wejścia jest natomiast zryzalitowany. Do chwili obecnej zachowały się oryginalne zdobione drzwi wejściowe.
W 1867 roku przyległy do ratusza budynek (obecnie mieści się tam muzeum) został dokupiony, a na piętrze urządzone zostało mieszkanie burmistrza. Na parterze natomiast mieścił się urząd sądowy i komorniczy. W podziemiach natomiast znajdowały się pomieszczenia noclegowe, które częściowo zostały przeznaczone na początku XX wieku na piwiarnię ratuszową.
Do 1924 roku, kiedy to ukończono budowę Nowego Ratusza, budynek był siedzibą władz miejskich. W latach 1926 – 1952 w gmach Starego Ratusza mieściła się siedziba Muzeum Regionalnego, po jego likwidacji aż do roku 1998 przeznaczony był na mieszkania komunalne.
W 2004 roku przeprowadzono jego gruntowną rewitalizację. Od tej pory siedzibę swoją ma tam Pałac Ślubów oraz Izba Tradycji Regionalnej.
|
