Szersze informacje
Mur obronny z XIV wieku biegły skrajem obecnej ulicy Matejki, zachowaniem pierwotnego przebiegu szlaków komunikacyjnych – z południa na północ (kierunek Połczyn - Koszalin) oraz z zachodu na wschód. Do miasta prowadziły dwie główne bramy przejazdowe – Brama Wysoka (Połczyńska) oraz Brama Młyńska, która nie zachowała się do dnia dzisiejszego, a zlokalizowana uprzednio u zbiegu ulic Młynarskiej i Staromiejskiej. Ponadto w murach umieszczono dodatkowo pięć furt.
W połowie lat 90 – tych XX wieku z inicjatywy Urzędu Miejskiego oraz Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, większość z zachowanych fragmentów murów obronnych została odrestaurowana.
Mur zbudowany jest z cegły gotyckiej o wymiarach 8,6-9,7 na 12,4-13,4 na 27,0-29,6cm o układzie wendyjskim. Podstawa fundamentowa wykonana jest z kamiennych otoczaków.
Górna część muru ma 70cm, natomiast dolna partia dochodzi do 100cm. Średnia wysokość muru obronnego wynosi około 8m. Ponadto mur wzmacniany był regularnie rozmieszczonymi co 23m, 25 prostokątnymi basztami otwartymi do wnętrza. Zewnętrzne ściany baszt miały częściowo zamknięte blendy, przy czym, każda z baszt liczyła ich po trzy lub pięć.
Epidemie cholery jakie wybuchły w 1853 i 1866 roku przyczyniły się w znaczący sposób do zburzenia murów miejskich. Pomimo nalegań mieszkańców w 1868 roku rada miejska zakazała ich burzenia, i tym samym zachowane zostały resztki murów widoczne do dziś.
Brama Młyńska rozebrana została w 1794 roku, a do dziś zachowała się jedynie Brama Wysoka (Połczyńska), częsciowo rózniąca się od jej pierwotnego wizerunku. Również zachowały się fragmentarycznie odtworzone Wrota Urzędu w okolicach ulicy Siemiradzkiego, przy których to znajdują się tak zwane Schody Czarownic, które to zgodnie z legendą przynależały do baszty, gdzie oskarżone kobiety oczekiwały na proces.
Zobacz także:
|
